تبلیغات
پرتقال - بی خوابی

:درباره وبلاگ



:آرشیو


:آخرین پستها


:دوستان


:پیوندهای روزانه


:آمار وبلاگ



بی خوابی

:نویسنده
19 آبان 88-14:00

ساعت 11.30 شب..همه خوابن..من خوابم نمی یاد..دراز کشیدم روی تخت ..پتو رو تا گلوم دادم بالا..دارم فکر می کنم..به همه چیز..حوصله ندارم لپ تاپ رو باز کنم و بیام نت.. حوصله ندارم به دوستم "ف" مسیج بدم که یا با هم بخندیم یا غر بزنیم.. حوصله ندارم دستم رو دراز کنم و پاستیل رو از بالای یخچال بردارم بخورم - چون فک م درد می کنه همیشه پاستیل رو میذارم بالای یخچالم نرم بمونه - .. صدای بوق همراه های ماشین عروس می یاد..حتا حوصله ندارم مث همیشه بپرم بچسبم به پنجره ی بالکن و لبخند بزنم و توی دلم به همراه هاشون بد و بیراه بگم که چرا ولشون نمی کنین؟..تنهاشون بذارین..

هوووووووف.. پتو رو می کشم کنار.. به خودم جرات می دم و توی تاریکی فرو می رم تو صندلی بادی.. 3 4 دقیقه می شینم.. همه چی مات ه..از ضربان قلب خودم می ترسم..می پرم توی تخت.. پتو رو تا روی گردنم می یارم بالا..موهام که ریخته تو صورتم رو می زنم کنار..و به این فکر می کنم که عطر جدید چی بخرم که هم تک باشه و هم زیاد گرون نباشه.. چون با این اخلاقی که من دارم باز نصفش رو باید بدم به این و اون..

چراغ قوه کوچولوو رو از پایین تخت م برمی دارم روشن می کنم و نورش رو می گیرم پشت انگشت های دستم و رگ های انگشت هام رو واضح می بینم(مث این ماهی کوجولوهای بی رنگی که تمام رگ و دل و روده شون معلومه).. روشن..خاموش..روشن..خاموش..روشن..

یه خودکار و جزوه ی خاک م رو برمی دارم و اینها رو ته ش می نویسم.. اخرش هم تاریخ می زنم.. اسمم رو می نویسم و امضا می کنم..مث تموم نوشته هام.. شاید یه روزی که من نبودم یکی بیاد اینها رو بخونه.. یه روزی که برای شناختن پرتقال خیلی دیر باشه..

                                                                                       دوشنبه 88.8.18

 

*هوس دامن کوتاه یه وجبی ه نو و جوراب شلواری ه مشکی کردم..

**دل من حالش خوشه!!!.. اصن بلد نیست بگیره!!!!..

ولی خیلی تنگ می شه.. گاهی می ترسم بمیره..

اما هیچ وقت به خودش نمی یاد..

 

۲۲ ساعت بعد نوشت: خوب نیستم..



تاریخ آخرین ویرایش:- -