تبلیغات
پرتقال - راه

:درباره وبلاگ



:آرشیو


:آخرین پستها


:دوستان


:پیوندهای روزانه


:آمار وبلاگ



راه

:نویسنده
15 دی 88-14:35

 

گاهی آدم فک می کنه توی بعضی موقعیت ها بهترین تصمیم رو می گیره.. تصمیم رو می گیره و بهش عمل می کنه.. و باز هم فکر می کنه که بهترین کار رو انجام داده.. می گذره.. راحت.. می بینه شرایط رو.. باز می گذره.. نمی دونم راحت یا.. . می گذره تا جایی که فک می کنه دیگه یادش رفته.. سرش شلوغ می شه.. هزار تا موضوع دیگه هست که بخواد بهشون فکر کنه.. هزار تا چیز دیگه که مشغول نگهش داره و بهش حسِ فراموشی بده.. همینطور هم می شه.. تو دنیای خودش غرق می شه.. آخرین رشته ها پاره می شه.. دلش ناراحته.. اما نمی خواد قبول کنه.. به خودش تلقین می کنه که خوبه خوبه خوبه.. واقعن هم خوبه..

اما گاهی.. وقتی که تنهاست.. وقتی که یه چیزِ آشنا می بینه.. یادش می یاد.. یادِ تصمیمی که گرفت.. یادِ کارهاش.. حرف هاش.. یه حسِ غریب می یاد سراغش..

نمی دونم اسمش رو چی می شه گذاشت؟.. راهِ بی بازگشت.. دنیای وارونه..

 

*گاهی وقت ها نمی شه چیزی رو جبران کرد.. به هیچ قیمتی.. خیلی غم انگیزه

مث اینکه تو یه جاده ی شیبدار..اینقد لِی لِی بری و هر دفعه بگی این اخرین باره دیگه نمی رم و هر بار هم تکرارش کنی با خوچحالی.. یه دفه بیفتی زمین و پات بشکنه جوری که نفهمی از کجا خوردی و توی شُکِ ش بمونی.. بعدش هم فقط باید صبر کنی پات خودش خوب بشه.. راه دیگه ای نداری.. اون م تازه مث اولش نمی شه..

**همه چیز برای من یا سیاهِ سیاه ه.. یا سفیدِ سفید.. یا یه روز کامل کتاب رو می خورم.. یا 60! روز کامل درس نمی خونم.. بگو یه کلمه حالا!!..

 



تاریخ آخرین ویرایش:- -